Ik mocht dit weekend mee naar het bos, ja, naar ons huisje in het bos, daar heb ik al vaker over verteld hè? Ja, heb ik, het huisje waar ook al die eekhoorntjes komen eten, dat huisje. Dat vind ik een fijne plek maar ik mocht even niet meer mee want er wordt gebouwd bij ons huisje, of eigenlijk wordt het afgebroken, ons huisje. Ja en dat vind ik erg. Maar Helen zei dat we er wel blijven, dat we alleen het huisje maar afbreken en dat er dan een ander huisje komt, een huisje wat nóg fijner is, waar het niet zo koud is in de winter, een huisje waar we altijd kunnen zijn als we dat willen en dat willen we natuurlijk maar dat gaat nu niet. Nee, in de winter is het er veels te koud en dat is niet fijn. Maar nu komt er dus een nieuw huis en dat komt op dezelfde plek te staan maar dat kan niet als daar nog een huisje staat dus dat moet dan weg en daarom wordt het afgebroken.

Ja, en er moet heel veel gedaan worden voordat er een nieuw huis op die plek kan komen dus daar is Helen hartstikke druk mee. Maar ik was nieuwsgierig, ik wil ook zien hoe dat dan gaat, dat afbreken dus daarom mocht ik mee en dan kon ik ook gelijk mooi meehelpen. Ik mag ook een keertje mee naar ons nieuwe huis, dat zijn ze aan het bouwen en als Helen daar de volgende keer gaat kijken dan mag ik mee, kan ik het ook zien en kan ik ook vragen hoe je dat doet, het bouwen van een huis want dat wil ik ook zien. Maar nu mocht ik dus mee naar ons oude huis in het bos om te kijken hoe het afbreken gaat, ja, dat mocht.

Het zag er ineens heel anders uit hè, ja, we hadden altijd overal plantjes, en die staan ook in mijn bloemetjesboek maar die bloemetjes zijn nu allemaal weg, ja en de bakken waar de bloemetjes in stonden zijn ook weg, en het trapje naar ons huis is ook weg, het is gewoon allemaal weg. Hoe moet dat nou met mijn bloemetjesboek dan? Daar staat in welk plantje waar staat maar nu staan ze daar niet meer, gaan we ze weer op dezelfde plek terugzetten bij ons nieuwe huis?  Maar dat is dus niet zo, bij ons nieuwe huis krijgen we een hele andere tuin en dan komen de plantjes ook op een andere plek. Dan moeten we dus een nieuwe plattegrond maken hè, want die klopt dan niet meer.

En het hout waar al die plantjes op gestaan hebben ligt nu bij het hek, dat is net een berg en daar ben ik op geklommen want dan kan ik goed zien wat er allemaal anders is nu. Zie je me staan? Dat hout gaat weg, ja, dat is rot zegt Helen. Ja, ik vind dat ook rot dat het weggaat maar dat bedoelde ze niet zei ze, het is een andere rot. Het is rot omdat het hout helemaal uit elkaar valt, daar is water in gekomen en daar zijn beestjes in gekomen en die hebben het hout opgevreten, ja, dat kan, wist je dat? En dan wordt het hout steeds zachter en dan is het gevaarlijk om er op te lopen, dan kun je daar doorheen zakken, dan is het niet meer sterk. En dat is bij onze planken, die zijn rot, die zijn opgevreten en vallen uit elkaar en dat is rot ja.

Mij kon het hout nog wel houden want ik ben niet zo zwaar maar ik zag wel stukken waar ik helemaal met mijn vingers in kon, of met mijn hele hand en hout wat helemaal uit elkaar gevallen was en ik zag ook allemaal kleine beestjes in het hout, die waren het hout aan het opeten, dat vinden ze lekker. Ja, ik heb dus eerst een poos gekeken wat er allemaal te zien is en toen ben ik op onderzoek gegaan, toen wilde ik dingen van dichtbij bekijken. Maar dat vertel ik je morgen, wat ik gezien heb toen in het hout.