Mijn leven, of beter gezegd, de manier waarop ik mezelf zie, is de afgelopen maand veranderd. Ik deed mee aan het eerste persoonlijke ontwikkelingsprogramma van een coach die ik al een hele poos volg, en die me een manier van werken laat zien waar mijn hart sneller van gaat kloppen. Zo wil ik het doen! Haar naam is Whitedove, dat praat wat makkelijker.

Ik heb het afgelopen jaar heel wat coaches voorbij zien komen in mijn zoektocht naar ‘hoe bouw ik een online bedrijf op in een, voor mij, geheel nieuwe markt?’ Heb meegedaan aan online events die varieerden van 5 – 480.000 deelnemers en heb verschillende programma’s gevolgd bij coaches. Allemaal beloofden ze dat ik, als ik alle stappen van hun programma nauwlettend opvolgde, ik een magneet voor nieuwe klanten zou worden en mijn online business zou lopen als een trein.

Dat was de belofte. Precies wat ik graag wilde horen en waar ik naartoe wilde werken.

Maar nooit voelde ik me echt goed bij die programma’s en de manier waarop ik geacht werd mensen te gaan benaderen. Het paste niet bij mij, ik geloofde er niet in en zo wilde ik het zelf niet gaan doen.

En toen kwam Whitedove.

Ze viel me op omdat ze het anders doet dan de rest, een eigen manier van werken heeft en in haar marketing heel vriendelijk en uitnodigend is, zonder dwingend te zijn. Dat sprak me enorm aan en dus kocht ik voor een paar dollar een eerste programmaatje van haar. Dat werd mijn kennismaking.

Vorige maand kreeg ik een uitnodiging voor haar SoulSeeker journey: 21 dagen lang elke dag een zin met als doel ‘to sit with yourself’ en ontdekken wat die zin met je doet. Ik had geen idee wat ze daar precies mee bedoelde, maar ik was nieuwsgierig, de investering was niet groot en de gedachte om even 21 dagen tijd voor mezelf te nemen, beviel me wel. Het uiteindelijke doel was om dichter bij je inner leader te komen, bij wie jij bent en waar jij voor staat in jouw bedrijf.

Het zou een reis worden die ik niet snel zal vergeten.

Om mezelf helemaal onder te dompelen zocht ik een plek waar ik ongestoord met myself kon sitten en daarvoor ging ik richting de kust. De eerste week zat ik vooral op de plek die je hierboven ziet, daar is rond een uur of 6 ‘s ochtends geen kip en dus perfect voor mijn doel. De tweede week volgde ik de weg naar die plek nog een stukje verder naar een ander strand en in de laatste week zat ik veel op het dak van mijn huis. De reis was veel intensiever dan ik op het eerste gezicht had gedacht.

Elke dag met een andere zin die ik de hele dag met me meedroeg en waar ik ‘s avonds een post over maakte voor de Facebookgroep bij het programma. Ik deed deze reis niet alleen, maar samen met anderen die, net als ik, op zoek waren naar zichzelf, naar stukjes die je ergens onderweg bent verloren en die maken dat je je niet helemaal ‘heel’ voelt.

Het SoulSeeker avontuur heeft mijn inner-me in drie weken tijd volledig veranderd. Hoe verder het programma vorderde, hoe meer stukjes van mijn leven er op hun plek vielen en hoe meer ik inzag dat alles wat er tot nu toe in mijn leven is gebeurd, een reden heeft gehad.

Ik ben precies waar ik moet zijn nu en ik kan andere keuzes maken dan ik in het verleden heb gedaan.

Aan het eind van de SoulSeeker journey wist ik wat me te doen staat en welk pad ik wil bewandelen. Schrik niet, want wat mijn pad ook is, ik zal altijd met poppen blijven werken, maar ik zal mijn focus wel wat gaan verleggen.

Ik ben ooit met poppen gaan werken omdat ik kinderen een vriendje wil geven, iemand die ze vertrouwen kunnen, die veilig voor hen is en die hen kan helpen om manieren te vinden waarmee ze zichzelf kunnen uiten. Mijn hele werk is ontstaan omdat ik kinderen die het moeilijk hebben, om welke reden dan ook, hoop wil geven, wil laten geloven dat hun situatie gaat veranderen, dat ze vol moeten houden en dat ze later, als ze groot zijn, alles kunnen worden wat ze wezen willen. De pop is daarbij mijn belangrijkste tool, de bruggenbouwer tussen het kind en mij.

Ik wil ze meegeven wat mijn oma mij mee gaf toen ik zelf dat kind in nood was. Met haar liefde en steun heeft ze mijn leven gered. Het is dankzij haar dat ik juf werd en dat ik doe wat ik doe.

Soulseeker maakte me duidelijk dat er 1 zin is die eigenlijk alles wat ik met mijn pop doe, samenvat: “I want to know you” In mijn werk draait het steeds opnieuw om die ander, het kind, leren kennen, om het tempo van het kind volgen en ingangen zoeken waarmee ik het vertrouwen van het kind kan winnen. Nieuwsgierigheid, aandacht en betrokkenheid zijn daarbij de eerste woorden die in me opkomen.

Met de ontdekkingen die ik in SoulSeeker had gedaan, ontstond er een nieuw beeld en een heel sterk gevoel dat alles er nu is om de volgende stap te zetten.

Binnen een paar weken zal mijn Engelse ‘marktplaats’ vorm hebben gekregen. Ik werk daar, opnieuw, samen met Whitedove aan. Mijn Engelse aanbod wordt geen kopie van het Nederlandse. Ik ga werken aan een zgn. marktplaats, een plek waar vraag en aanbod samen komt en waar je nooit uitgeleerd hoeft te zijn.

Je hebt daar de afgelopen maanden al het een en ander van gezien: de masterclass “Hoe ga ik om met overenthousiaste kinderen?” voor €27,-, de “25 taalactiviteiten die jouw klaspop uit kan voeren” voor €27,-, de “52 weken lang een wekelijkse activiteit voor jouw pop” voor €97,- (nu €47,- trouwens).

Vanaf januari ga ik meer met twee maanden durende programma’s werken, in twee maanden tijd doorloop je het hele traject en zijn zoommeetings een onderdeel van het programma. Ik heb in de tijd dat ik nu ‘rondhang’ in de online space genoeg mensen gezien die niet verder komen, omdat er geen of te weinig druk achter zit en je alle motivatie en commitment uit jezelf moet halen. Niet iedereen is daar even goed in.

De online cursussen blijven, maar de “Laat de handpop voor je werken (onderwijs/kinderopvang)” en “Laat de handpop voor je werken (hulpverlening/1-op-1 begeleiding)” zijn niet het hele jaar meer open voor inschrijving. Van “Laat de handpop voor je werken (onderwijs/kinderopvang)” sluit de inschrijving voorlopig op 31 januari a.s.

Ik realiseer me dat het leven wat ik nu heb heel anders is dan het leven wat ik had in Nederland en dat je mogelijk niet meer bij me vindt wat je ooit wel vond. Ik weet ook dat ik het niet meer zal doen zoals ik het altijd al heb gedaan. Ik heb mezelf, na de verkoop van handpop.nl, 5 jaar gegeven om een nieuw bedrijf op te bouwen. Hoe dat bedrijf er uit zou komen te zien, wist ik niet.

De afgelopen jaren zijn jaren geweest van experimenteren, uitproberen en ontdekken welke van de mogelijkheden die ik heb, bruikbaar zijn. Vanaf een eiland als Bonaire zijn de mogelijkheden beperkt. Om het te laten werken, heb ik concessies moeten doen en moeten accepteren dat niet alles lukt zoals ik dat graag zou willen. Dat heeft me ook teruggebracht naar mijn essentie, naar dat wat mij het meest ‘mij’ maakt en waarin ik voor jou uniek ben.

Ik ben niet voor de grote massa, dat wat ik te bieden heb is niet voor iedereen, maar vooral voor hen die uitgedaagd willen worden en hun comfortzone stukje bij beetje willen verlaten. Ik leer graag bij en vind het prima dat ik niet altijd alle antwoorden heb, dat ik niet altijd weet hoe iets uit gaat pakken en niet met zekerheid kan zeggen of programma’s die er nu zijn, er volgend jaar nog steeds zijn.

Wat Whitedove me heeft laten zien, is dat ik mezelf niet in een hokje hoef te stoppen, maar ook kan bekijken als de creatieve geest die ik ben. Dat geeft me enorm veel vrijheid en vanuit vrijheid ontstaan bij mij altijd de beste producties. Ben je daar nieuwsgierig naar? Blijf dan vooral nog een poosje hangen, want er zitten erg leuke ideeën in de pijplijn.

Tot een volgend bericht.

Helen

Waar begin je als een taak uit meerdere onderdelen bestaat? Als je het gevoel hebt in een kluwe terecht gekomen te zijn waarbij je het begin en het eind niet ziet? Als je weet waar je naar onderweg bent, maar geen flauw idee hebt hoe je daar moet komen?

Ik denk dat het een gevoel is wat ons allemaal eens of vaker overvalt.

Mij wel in ieder geval.

Ik breng veel tijd denkend, peinzend en uitproberend door. Niet alles wat ik doe, lukt altijd of direct bij de eerste poging. De meeste dingen hebben een aanloop nodig en moeten gaandeweg nog een beetje bijgeschaafd worden. Mijn eerste versies zijn nooit de beste, maar helpen me op weg en maken dat ik kan gaan ontdekken waar er nog wat bijgeschaafd of verbeterd kan worden. De eerste ruwe versies vertegenwoordigen vooral een idee en zijn nog niet helemaal ‘af’. Ik zie iets al snel als een proces.

Zo werk ik, al jaren, en in de meeste gevallen ontstaat er uiteindelijk iets waar ik heel blij mee ben. Iets wat werkt. Maar om daar te komen, moet ik me eerst overgeven aan dat stadium waarin iets wat nog niet helemaal ‘af’ is, wat nog niet ‘perfect’ is. Het stuk wat twijfel brengt en onzekerheid.

Ik ben ‘processen’ gaan waarderen. Ik ben onzekerheid en twijfel gaan waarderen en weet inmiddels dat geen enkele vooruitgang helemaal zonder slag of stoot gaat. Er vloeien tranen in, er komen frustraties bij kijken, soms wil je de handdoek in de ring gooien en heb je ruzie met jezelf omdat je weer zo nodig iets moest wat veel te groot of te ingewikkeld voor je was.

Ik heb dat ook. Willen groeien kan zo superirritant zijn!

Maar ja, welke andere opties heb je als de plek waar je nu bent je niet bevalt, als je denkt dat er meer is, en als dat wat je nog niet beheerst steeds opnieuw in je dromen voorkomt?

Een van de dingen die vaker in mijn dromen voorkwam was om in het Engels gaan werken. Hoe gaaf zou het zijn als ik de hele wereld kon vertellen over wat een eenvoudige handpop kan betekenen voor de ontwikkeling van kinderen? Het bleef bij een droom, want mijn Engels was belabberd en ik liet me aanpraten dat je met mijn Engels zulke dromen beter niet kon hebben. Dat het kansloos was.

Het bleef wel steeds terugkomen. Ik stelde mezelf voor dat ik op de bank bij Oprah zat (als je dan toch droomt, kun je het ook maar beter gelijk groots aanpakken vond ik) en haar vol zelfvertrouwen in het Engels inpakte met JaNee.

Mijn boodschap zou zich over de wereld gaan verspreiden en veel kinderen zouden door een pop geholpen worden om zich uit te spreken, zich veiliger te voelen, iets uit te proberen. Alles waar ik ooit op gehoopt had, zou uitkomen, omdat ik het lef had gehad om uit mijn comfortzone te komen en te ontdekken hoe ver ik kon komen met mijn Engels.

Ik ben die droom gaan najagen, zette een app op mijn telefoon en oefende een kwartier per dag. Twee jaar lang. Heel haalbaar en vooral een kwestie van consequent blijven doen en herhalen. Net zoals bij het werken met een pop.

Ik had geen duidelijke aanleg, ben in de leeftijd dat je ook niet meer alles heel makkelijk onthoudt, maar dat kwartier per dag maakte verschil.

Het mezelf toestaan dat ik fouten mocht maken en dat het allemaal niet zo heel perfect hoefde te zijn, hielp ook. Ik ging voor ‘progress before perfection’ omdat ik inmiddels wel wist dat perfectie killing is voor welk leerproces dan ook en ik pas zekerder zou worden als ik stappen ging zetten, de praktijk in zou gaan. Net zoals bij het werken met een pop.

Toen ik zover was dat ik me zeker genoeg voelde om na te gaan denken over programma’s en cursussen die ik in het Engels aan zou kunnen bieden, besloot ik dat ik een ander pad wilde bewandelen dan ik in het Nederlands heb gedaan.

Ik sta nu anders in het leven dan 20 jaar geleden toen ik startte met Wonderbaarlijke Spiegels en handpop.nl. Ik weet beter wie ik ben, heb 20 jaar meer ervaring met de handpop en heb een boel bijgeleerd waarmee ik drempels voor jou kan verlagen.

Want dat is wat ik het liefst doe: jou helpen om jouw pop te gaan gebruiken zoals jij dat voor je ziet, jou helpen jouw dromen te vervullen.

Hoe dat er uit gaat zien, ga je de komende maanden zien. Volg je me daarbij?

Helen

Opruimen kan soms een uitdaging zijn, vooral wanneer jouw (of een) kind, net als JaNee, alles gewoon in de bak met de meeste ruimte propt. Het resultaat? Een constante zoektocht naar spullen en een gevoel van chaos. Maar maak je geen zorgen, in deze blogpost delen we een geweldige oplossing die zowel ouders als opvoeders zal helpen bij het aanleren van opruimgewoonten aan kinderen. Met de hulp van JaNee help ik kinderen met een leuke en effectieve methode die het opruimen eenvoudiger maakt.

Het probleem herkennen:

Laten we eerlijk zijn, kinderen zijn niet altijd even bedreven in het opruimen van hun spullen. JaNee, mijn iets wat eigenwijze pop, is hier geen uitzondering op. Ze gooit gewoon alles in de dichtstbijzijnde bak zonder er verder bij na te denken. Dit resulteert in chaos en onvindbare spullen. Maar ik geef niet op! Ik ga op zoek naar een oplossing die JaNee zal helpen begrijpen hoe ze beter kan opruimen en dus voorkomt dat ik me loop te ergeren of steeds voor haar aan het opruimen ben.

Het creëren van een systeem:

Ik hou van orde en overzicht en heb een systeem bedacht dat JaNee zal helpen haar spullen wat beter te organiseren. Mijn systeem helpt JaNee te categoriseren en leert haar hoe ze zelf de verantwoordelijkheid kan nemen voor haar spullen. Ik kan niet van JaNee verwachten dat ze dit in een keer goed toepast en moet haar helpen met het inrichten van specifieke opbergbakken en het toewijzen van items aan de juiste plekken. Door dit systeem te volgen, zal JaNee leren om haar spullen netjes op te ruimen en gemakkelijk terug te vinden.

Het betrekken van kinderen bij het proces:

Een essentieel onderdeel van dit opruimsysteem is het betrekken van kinderen (in dit geval JaNee) bij het proces. Ik vind het altijd een goed idee om kinderen (en poppen) te laten meedenken en beslissingen te nemen bij het organiseren en opruimen. Door kinderen verantwoordelijkheid te geven en hen te betrekken bij het creëren van een geordende omgeving, voelen ze zich trots als het lukt en zijn ze meer geneigd om hun spullen netjes te houden.

De voordelen van een georganiseerde omgeving:

Naast het verminderen van stress en frustratie, heeft een georganiseerde omgeving nog vele andere voordelen. Kinderen kunnen gemakkelijker hun favoriete speelgoed vinden, ontwikkelen betere opruimgewoontes en leren waardevolle organisatievaardigheden die ze hun hele leven kunnen toepassen. Het creëren van een geordende ruimte kan ook bijdragen aan een gevoel van rust en welzijn in het hele gezin en in de klas.

Conclusie:

Een pop als JaNee kan op eenvoudige wijze een leuke en effectieve manier om op te ruimen introduceren bij kinderen. Door het creëren van een systeem, het betrekken van kinderen en het genieten van de voordelen van een georganiseerde omgeving, kunnen we samen werken aan het ontwikkelen van goede opruimgewoontes bij kinderen. Door kinderen op jonge leeftijd te leren hoe ze hun spullen kunnen organiseren en opruimen, leggen we een stevige basis voor een geordend en gestructureerd leven.

Dus, laten we samen aan de slag gaan! Implementeer een slim of handig opruimsysteem of gebruik het onze. Moedig kinderen aan om verantwoordelijkheid te nemen voor hun eigen spullen en betrek hen bij het proces van organiseren en opruimen. Geef ze een gevoel van trots en eigenaarschap over hun omgeving.

Het is belangrijk om te onthouden dat het aanleren van opruimgewoontes een proces is. Geef kinderen de tijd en de ruimte om te leren en te groeien. Bied ondersteuning en begeleiding wanneer dat nodig is, maar laat ze ook zelfstandig hun verantwoordelijkheid nemen.

De voordelen van een georganiseerde omgeving zijn talrijk. Niet alleen zal het zorgen voor minder stress en frustratie, maar het zal kinderen ook helpen bij het ontwikkelen van vaardigheden die van onschatbare waarde zijn in hun verdere leven. Ze zullen leren om zuinig om te gaan met hun spullen en te genieten van een gevoel van orde en rust.

Dus laten we samen streven naar een opgeruimde en georganiseerde omgeving voor onze kinderen.

Dank je wel voor je tijd en aandacht en tot het volgende blog.