Ik ben aan het wachten, ja, buiten op het groene bankje ben ik aan het wachten en ook rond aan het kijken of ik eekhoorntjes zie, of vogels. Ja, weet je wat ik heb gezien in onze tuin? Een specht, ken je die? Dat is een Woody Woodpecker, ja, Woody Woodpecker is eigenlijk een specht en een specht heeft een lange snavel en daarmee tikt ie heel snel tegen de boom. Ja, dat doet ie omdat  er onder de bast van de boom, dat is wat je aan de buitenkant van de boom ziet, daar zitten soms kleine beestjes onder en die vindt de specht lekker dus die wil ie opeten. Ja, maar om die te kunnen opeten moet ie een gaatje in de boom maken met zijn snavel en daarom tikt ie tegen de boom. Weet je hoe die eruit ziet, onze specht? Zo:

 

Zo ziet onze specht er uit, ja, hij heb rood op zijn kop en rood onder zijn staart, een witte buik en op zijn rug is ie zwart met onderaan witte spikkels. Mooi hè?

Maar ik heb hem nog niet gezien nu, nee, misschien komt ie nog want ik moet nog wel een poos wachten zegt buurvrouw Ellie. Ja, buurvrouw Ellie past vandaag op mij want Helen is er niet, nee, die is vandaag in het ziekenhuis, ja, die moet geopereerd of zoiets en dan kon ik niet mee. Ik wist niet wat geopereerd is dus dat heb ik gevraagd en Helen zei dat de dokter in het ziekenhuis ervoor gaat zorgen dat ze niet meer pijn heeft. Ja, want ze heb al een poos een zere plek en dat is rot hè en nou gaat de dokter de zere plek maken en dat heet dan een operatie.

Da’s wel fijn zei ik toen want dan heb je daarna dus gelijk geen pijn meer maar zo is het niet helemaal zei ze. Nee, ze zei, als de dokter klaar is dan is er nog wel pijn en dan ben ik ook een paar dagen ziek, moet ik veel liggen enzo en kan ik niet alles doen wat ik wil en kan ik niet zo goed lopen en wil ik ook veel slapen maar na een week ofzo kan ik wel weer wat en als de pijn dan over is dan is het klaar, dan ben ik genezen, beter en weer helemaal blij. Maar deze week kunnen we niet zo heel veel samen doen, kan ik niet met je mee op avontuur en ben ik vooral thuis op de bank aan het liggen. Ze zei dat ze het wel snapte als ik dan liever met Jip en Mo met de porsche weg wou ofzo.

Maar dat wil ik niet, nee, als Helen ziek is dan wil ik bij haar blijven hè, ja, dan ga ik gewoon een beetje voor haar zorgen, haar verhaaltjes vertellen, liedjes zingen, limonade maken, ga ik opletten welke beesten ik zie en dan ga ik haar dat vertellen, of ga ik in de tuin voor de plantjes zorgen, ja, want dat kan ze dan niet hè, nee, en daar kan ik wel bij helpen dus ik blijf bij haar thuis dan, ja, wel zo gezellig. En buurvrouw Ellie is ook vlakbij, ja, als Helen dan slaapt dan kan ik ook daar naartoe, dat vindt onze buurvrouw wel goed, ja, en die heb ook spelletjes die ik snap, daar ben ik wel vaker hè.

Maar nu ben ik dus aan het wachten, ja, wachten tot Helen weer thuiskomt. Ik heb al een deken op de bank gelegd en fijne kussens, ja, dat ze lekker liggen kan want ze zei dat ze dat ging doen als ze thuis kwam, ja, dat ze dan moest liggen en misschien ook wel weer gelijk in slaap zou vallen, dat het vandaag voor mij niet zo gezellig zou zijn misschien wel. Maar dat geeft niks, nee, want omdat zij ziek is mag ik met de tablet ook, ja, dat mag ik nooit maar nu mag het, ja, omdat ze ook graag wil dat het voor mij ook nog wel een beetje leuk is, dat ik me niet ga vervelen enzo. Maar ik verveel me niet zo snel hè, nee, dat heb ik niet en ik kan ook best dingen gaan doen zonder haar, ja, ik kan gewoon vragen of ik mee mag met andere mensen die ik ken hè, dat kan maar ik vind het ook leuk om thuis te zijn hè, ja, er is bij ons zoveel te zien.

Wachten duurt wel altijd lang hè, ken je dat?